Sanat Cephesi'ni 34 sayı çıkardık. Yer yer geciktik, yazıları okuyamadık, okuduysak bazen sıkıldık; yer yer güzel öyküler ve şiirler yayımladık, tartışmalar çıkardık, yıllar sonra da ihtiyaç olur diye bazı yazıları hafızamıza kazıdık. Yer yer ilgisizlikten yakındık, yer yer edebiyat dergilerine oranla tirajımız yüksek diye avunduk. Düşe kalka, ama güzel geldik bugüne. Yine de yetmedi bize bu ülkenin muhalif bir edebiyat dergisine çizdiği sınırlar.
Her güzelliğin sonu mu vardır, diye endişelendik.

Sonunda, boğulacaksak büyük denizde boğulalım diyerek kolları sıvadık. Sanat Cephesi'nin 34. sayısını, işte bu yüzden binlerce bastık, yaygın dağıttık. Kendimize ve bu ülkeye güvendik; maliyetin ve sorumlululuğun altından kalkabileceğimizi varsaydık.

Sanat Cephesi, artık daha güncel, daha sivri dilli, kendi içinde daha tartışmalı ve daha samimi. Derginin çizgisini anlatmayalım, biliyorsunuzdur. Kendimizi de övmeyelim uzun uzun, biz bizeyiz zaten. Eğer, bizimle birlikte düşünmeye, tartışmaya, kızmaya, heyecanlanmaya, okumaya ve yazmaya hevesiniz varsa, derginizi zaten alacaksınızdır.

Lafın kısası, 'Biz buradayız sevgili okur, siz neredesiniz acaba?'